Sample Page

ซ.ปิยฉัตร มีเรื่องมาเล่าสู่กันฟัง เพื่อจะได้ตระหนักและไม่พลาดทำร้ายผู้อื่นโดยไม่รู้ตัว…

สตรีท่านหนึ่งพาลูกสาวอายุ 15 ปี มาพบเราที่ศูนย์ธารชีวิต (ศรีชุมพาบาล พัทยา) สตรีท่านนี้ มาพร้อมเรื่องราวความทุกข์ ความโศกเศร้าเหลือคณานับ เล่าเรื่องราว พลางร้องไห้สะอึกสะอื้น กับสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตของเธอเองและชีวิตลูกสาวของเธอ 

           เมื่อเธอได้เล่าเรื่องราวและหยุดร้องไห้แล้ว ทางศูนย์ฯ จึงขออนุญาตคุยกับลูกสาวของเธอ (น้องมีนา นามสมมุติ) ต้องออกจากโรงเรียน ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 เหตุเนื่องจาก ทนกับคำล้อเลียน และ ถูกเพื่อนในโรงเรียน บูลลี่ เธอเล่าให้ฟังว่า เป็นความเจ็บปวดอย่างมาก แต่ละวันเป็นการเดินทางของชีวิตที่ยากลำบากหวาดกลัว รู้สึกหนทางยาวไกลมากจนมองไม่เห็นฝั่ง จนหลายครั้งไม่อยากจะก้าวเดินต่อแล้ว เธอรู้สึกปวดหัวเหมือนจะระเบิด ร้องไห้ไม่หยุด และอยากอยู่คนเดียว เธอมองว่าการจะเผชิญนั้นเป็นเรื่องยากที่เธอจะแบกรับไว้ นั้นจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้น้องมีนา ไม่อยากไปโรงเรียน ทั้งๆ ที่เธอชอบเรียนมาก อยากจะมีเพื่อน แต่เพราะคำพูดของเพื่อนๆ บางคนที่พูดจาเหยียดรูปร่างและหน้าตาของเธอ เพื่อนของเธออาจจะไม่ได้คิดว่าผลกระทบของคำพูดนั้น มันทำร้ายจิตใจมีนา มากแค่ไหน 

…ตอนนี้ ซิสเตอร์อยากจะเน้นย้ำกับท่านผู้อ่านว่า การที่เราพูดจาให้คนอื่นด้วยความสนุกสนาน แต่กลับกลายเป็นบาดแผลลึกในชีวิตคนอื่น ไม่ว่าจะเป็นในโลกชีวิตจริง และ ในโลกออนไลน์ ก่อให้เกิดปัญหาที่สร้างปมในใจของผู้ถูกกระทำเป็นอย่างมาก เสี่ยงในอัตราสูงที่จะให้ผู้ถูกกระทำมีแนวโน้มฆ่าตัวตายสูง “หยุดสร้างบาดแผลในใจ”

            น้องมีนา เก็บตัวอยู่ในห้องนอน และ ครั้งหนึ่ง เธอคิดฆ่าตัวตาย จึงทำให้แม่ของเธอไม่รอช้า พาน้องมีนาไปปรึกษาคุณหมอและตรวจ จึงพบว่าน้องมีนาเป็นโรคซึมเศร้า จึงเป็นต้นเหตุที่ทำให้แม่ออกจากงานและมาดูแลลูกสาวอย่างใกล้ชิด ปีกว่าๆ หลังจากนั้น น้องมีนามีอาการดีขึ้น และมีคนแนะนำให้เธอพาน้องมีนา มาพูดคุย และ มาเรียนภาษาอังกฤษและฝึกวิชาชีพเสริมสวยกับซิสเตอร์ เวลาผ่านไป น้องมีนาสามารถปรับตัว พูดคุยกับเพื่อนๆ ได้ดี  ใช้เวลา ก่อนเข้าเรียน หรือ หลังเลิกเรียน น้องมีนา ขอมาพูดคุยแบ่งปันบ่อยๆ ซิสเตอร์ก็เป็นผู้ร่วมเดินทางกับน้องและฟังอยากตั้งใจ ไม่ตัดสิน  

          บ่อยครั้ง น้องมีนา บอกกับซิสเตอร์ว่า การเดินทางของชีวิตมันยาวนาน บ่อยครั้งก็กลัว และจะดีมากถ้าหนูไม่ต้องเดินคนเดียว หนูไม่ได้นับถือพระเจ้า แต่หนูก็เชื่อว่าพระเจ้าเดินเคียงข้างหนูทุกๆ วัน ทุกๆ ที่ ที่หนูไป เพื่อคอยปกป้องคุ้มครองตลอดเวลา ทำให้มั่นใจและมีพลังใจที่จะมีชีวิตต่อไป ……

สารจาก…บาทหลวงสุรศักดิ์  อัมพาภรณ์

ผู้อำนวยการ คณะกรรมการคาทอลิกเพื่อคริสตชนฆราวาส แผนกเยาวชน
โอกาสวันเยาวชนแห่งชาติ วันที่ 20 กันยายน 2021

สวัสดีครับท่านผู้อ่าน และเยาวชนที่รักทุกคน

เมื่อประมาณเดือนที่แล้วได้มีโอกาสฟังเยาวชนคนหนึ่ง เขาได้เล่าประสบการณ์ในการเข้าไปช่วยเหลือและให้กำลังใจพี่น้องในชุมชนของเขาที่ป่วยเป็นโควิด ทั้งการไปเยี่ยมที่บ้านของผู้ป่วย เอาอาหารและยาไปให้ รวมทั้งโทรศัพท์ไปให้กำลังใจ ทำให้นึกถึงว่ามีคุณพ่อคนหนึ่งที่ทำงานเกี่ยวกับเยาวชน เขาได้เล่าให้ฟังว่าได้นำยา อาหารไปให้พี่น้องที่ป่วยเป็นโควิด และมีคนถามว่าคุณพ่อไม่กลัวติดโควิดเหรอ คุณพ่อเขาก็บอกว่ากลัว เชื่อว่าไม่ใช่คุณพ่อคนนี้คนเดียวหรอกที่กลัวติดโควิด เราทุกคนก็กลัวเหมือนกันทุกคนแหละครับ บางคนเลยไม่กล้าไปเยี่ยมพี่น้องที่ติดโควิด  ได้แต่ทำบุญเป็นปัจจัยหรืออาหารและยาโดยฝากอาสาสมัครนำไปให้พี่น้องที่ป่วยเป็นโควิดแทน

แท้ที่จริงแล้วแม้เราจะไม่สามารถช่วยเรื่องปัจจัยหรืออาหารและยาให้ผู้ป่วยโควิด เรายังสามารถเป็นอาสาสมัครช่วยพี่น้องที่เป็นผู้ป่วยโควิดเหล่านี้ได้ครับ เพียงแค่พวกเราเยาวชนสมัครเป็นอาสาสมัครเพื่อช่วยพี่น้องที่เป็นโควิดผ่านทางสื่อออนไลน์ตามช่องทางต่าง ๆ มากมาย แค่เรานั่งทำงานที่บ้านผ่านสื่อออนไลน์ ไม่ต้องไปที่บ้านของผู้ป่วย หากว่าเรากังวลว่าจะติดเชื้อ เราก็สามารถช่วยเหลือพวกเขาได้แล้วครับ ขอพวกเราสละเวลาในแต่ละวันที่ช่วงนี้เราอยู่บ้านกันส่วนใหญ่ เราอาจจะใช้สื่อออนไลน์ในเรื่องต่าง ๆ มากมาย ก็เปลี่ยนมาใช้สื่อเหล่านี้ที่พวกเราถนัด มาช่วยพี่น้องที่ติดโควิดเวลานี้ เพียงแค่เราคอยรับโทรศัพท์ให้คำปรึกษาแก่ผู้ป่วยโควิด หรือเช็คพิกัดบ้านของผู้ป่วยโควิดที่อยู่ในซอยลึก รถพยาบาลเข้าไปรับไม่สะดวก หรือเป็นอาสาสมัครในการส่งอาหาร ส่งยาให้ผู้ป่วย โดยไม่ต้องสัมผัสกับผู้ป่วยเพื่อจะได้ไม่ติดเชื้อจากผู้ป่วย งานอาสาสมัครเหล่านี้ต้องการพวกเราเยาวชนคนรุ่นใหม่มาช่วยกันครับ ไม่ต้องใช้เงิน ไม่ต้องใช้อะไรมากมาย เพียงแค่มีใจกับงานนี้ก็เพียงพอแล้ว 

มีประโยค ๆ หนึ่งที่เรามักจะเคยได้ยินกันบ่อย ๆ ว่า “ทำให้เด็กมันดูหน่อย” จึงอยากใช้โอกาสนี้เชิญชวนพวกเราเยาวชนทุกคนว่า “ทำให้พวกผู้ใหญ่เขาดูหน่อยว่า พวกเราก็ไม่ธรรมดาเหมือนกันนะครับ”

ขอพระอวยพรทุกคน

บาทหลวงสุรศักดิ์  อัมพาภรณ์

ผู้อำนวยการ คณะกรรมการคาทอลิกเพื่อคริสตชนฆราวาส แผนกเยาวชน

สารจากบิชอปซิลวีโอ สิริพงษ์ จรัสศรี 

ประธานคณะกรรมการคาทอลิกเพื่อคริสตชนฆราวาส  แผนกเยาวชน  โอกาสวันเยาวชนแห่งชาติ 

วันที่ 20 กันยายน 2021

เยาวชนที่รัก

ในปีเยาวชน 2021 เราได้นำกางเขนเพื่อนคู่คริสต์จาริกไปทั่วแผ่นดินไทย กางเขนมีความสำคัญอย่างไรกับเราเยาวชนคาทอลิก ทำไมกางเขนจึงกลายเป็นสัญลักษณ์สำคัญสำหรับปีเยาวชนของเรา สำหรับชีวิตคริสตชน เราผูกพันความเชื่อของเราไว้กับกางเขน เราเริ่มต้นชีวิตประจำวันของเราด้วยเครื่องหมายกางเขน พระเยซูเจ้าเองทรงรับทรมานและยอมรับความตายบนไม้กางเขน กางเขนจึงเป็นเครื่องหมายแห่งความรอดของเรา การเป็นศิษย์ของพระเยซูเจ้าที่แท้จริง คือเราต้องเลิกคิดถึงตนเอง แบกไม้กางเขน และติดตามพระองค์ สามสิ่งนี้จึงเป็นคุณสมบัติของการเป็นศิษย์พระเยซูเจ้าที่แท้จริง 

พระสันตะปาปายอห์นปอลที่ 2 ได้ประกาศให้มีการชุมนุมเยาวชนและมอบกางเขนให้จาริกไปทั่วโลกตั้งแต่ปี 1984 ในวันอาทิตย์ใบลาน ที่กรุงโรม พระองค์ตรัสว่า “ไม้กางเขนต้องเป็นสัญลักษณ์ เป็นเครื่องหมายที่บรรดาเยาวชนจะนำไปทั่วโลก ทั่วทุกทวีป ทั่วทุกประเทศ เพื่อเป็นสัญลักษณ์แห่งความรักของพระคริสตเจ้าสำหรับมนุษยชาติและเพื่อประกาศแก่ทุกคนว่าพระคริสตเจ้าได้สิ้นพระชนม์ และกลับคืนชีพเพื่อความรอดของมวลมนุษย์ เราพบความรอด เราพบการไถ่กู้ในองค์พระเยซูคริสตเจ้า ผู้ทรงถูกตรึง สิ้นพระชนม์ และทรงกลับคืนพระชนมชีพ”  ลูก ๆ เยาวชนจงก้าวออกจากตัวเอง แบกกางเขนนี้ ประกาศด้วยชีวิตของเราถึง ความรักของพระเจ้ามีต่อมนุษย์ทุกคนนั้นมากมายเพียงใด

ในปี 2018 พระสันตะปาปาฟรังซิสได้ทรงออกสมณลิขิตที่มีชื่อว่า Christus Vivit “พระคริสตเจ้าผู้ทรงพระชนม์” พระองค์ต้องการบอกกับเราว่า พระคริสตเจ้ายังทรงพระชนม์อยู่ และเยาวชนต้องเป็นผู้แทนเพื่อแสดงให้เห็นว่า พระคริสตเจ้ายังทรงพระชนม์อยู่จริง พระองค์ยังเจริญชีวิตอยู่กับเรา เยาวชนต้องเป็นพยานที่มีชีวิตชีวา เหมือนกับศิษย์สองคนนั้นที่เดินไปเอมมาอูสพร้อมกับพระเยซูเจ้า หลังจากที่พวกเขาสัมผัสได้ว่าพระองค์ยังทรงพระชนม์อยู่ พวกเขากลับมีความกระตือรือร้น มีชีวิตใหม่ ซึ่งเป็นชีวิตที่อยากจะบอกกล่าวความสุขความยินดีให้กับมนุษย์ทุกคน

มีคำกล่าวที่ว่า “ไม่มีใครที่เป็นเด็กเกินไปที่จะเปลี่ยนแปลงโลก” นั่นก็คือ เยาวชนทุกคนสามารถที่จะเปลี่ยนแปลงโลกได้ เรามีตัวอย่างของบุญราศี คาร์โล อากูติส ชาวอิตาลี อายุเพียง 15 ปี ก็ได้รับการสถาปนาเป็นบุญราศี เขาเป็นเด็กธรรมดาคนหนึ่ง ที่มีความสามารถทางด้านคอมพิวเตอร์ ขณะที่ป่วยเป็นมะเร็ง เขาได้ใช้ความสามารถด้านเทคโนโลยีนี้ ทำเว็บไซต์ขึ้นเพื่อเผยแพร่ความศรัทธาต่อศีลมหาสนิท ส่งเสริมบอกเล่าอัศจรรย์เกี่ยวกับศีลมหาสนิท เขาทำสิ่งนี้ด้วยความมีชีวิตชีวา พระเยซูเจ้าทรงพระชนม์อยู่ในชีวิตของเขาจริง ๆ แม้ว่าเขาจะเจ็บหนัก เขาไม่ได้สูญเสียความหวัง จนกระทั่งสิ้นใจ และภายในไม่กี่ปี เขาได้รับการสถาปนาเป็นบุญราศี เด็กผู้หญิงเล็ก ๆ อีกคนหนึ่ง เคลตา ทันเบิรต์ ชาวสวีเดน ได้ขึ้นหน้าปกนิตยสาร TIME เธอปรากฏตัวบนเวทีโลกรณรงค์เรื่องภาวะโลกร้อน สะกิดเตือนผู้นำให้ตระหนักถึงความสำคัญของเรื่องนี้อย่างจริงจัง นี่เป็นตัวอย่างที่ทำให้เราเห็นว่า ไม่มีใครเด็กเกินไปที่จะเปลี่ยนแปลงโลกได้ เยาวชนสามารถทำในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ให้เป็นไปได้ เราเยาวชนสามารถทำสิ่งดีดีให้เกิดขึ้นได้ในสังคม ชุมชน และในวัดของเราได้

พ่อของฝากพวกลูกไว้กับบุญราศีเยาวชนทั้ง 3 ท่าน เชชีลีอา บุดสี ว่องไว บีบีอานา คำไพ ว่องไว และมารีอาพร ว่องไว ให้พวกลูกอยู่ในความคุ้มครองของพระแม่มารีอา และมีชีวิตอยู่ในความรักของพระเยซูคริสตเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่เสมอไป.

ขออำนวยพร

(บิชอบซิลวีโอ สิริพงษ์ จรัสศรี)

ประธานคณะกรรมการคาทอลิกเพื่อคริสตชนฆราวาส แผนกเยาวชน