สวัสดีค่ะ “เพื่อนคู่คริสต์” ทุกท่าน คอลัมภ์ Is Am Are ฉบับนี้ บอกอขอร่วมแสดงความยินดีกับพี่นุ้ย… เจ้าหน้าที่สำนักงานแผนกเยาวชนที่ทำงานครบ 25 ปี… และขอถือโอกาสสัมภาษณ์พี่นุ้ยเป็นพิเศษด้วยนะคะ…
ขอพี่นุ้ยช่วยแนะนำตัวให้บรรดาเพื่อนคู่คริสต์รู้จักกันหน่อยค่ะ…
เทเรซา สิริกัญญา มากุลวนิชย์นันท์ (นุ้ย) ทำงานที่สำนักงานแผนกเยาวชนฯ ตั้งแต่วันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2539 ปัจจุบันทำงานครบ 25 ปีพอดีเลยค่ะ
เมื่อมองย้อนดูประวัติศาสตร์ของแผนกเยาวชนฯ ในอดีตใช้ชื่อว่า “สภาเยาวชนคาทอลิกแห่งประเทศไทย” ก่อตั้งเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2520 ทำให้นุ้ยภาคภูมิใจและขอบคุณในพระพรและพระหรรษทานจากพระเจ้า ที่ทรงเลือกสรรและเตรียมหนทางชีวิตของเราตั้งแต่เด็ก เพื่อมาเป็นผู้รับใช้ของพระองค์ และที่พิเศษไปกว่านั้นคือพระทรงเรียกเราให้เข้ามาทำงานในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ซึ่งตรงกับวันก่อตั้งของสภาเยาวชนฯ อีกด้วยค่ะ
จากบรรทัดนี้เป็นต้นไป นุ้ยขอนำเพื่อน ๆ ก้าวไปด้วยกัน เพื่อดูการพัฒนาของชีวิตตลอด 25 ปีที่ผ่านมาค่ะ… นุ้ยเริ่มเข้าทำงานในปลายสมัยคุณพ่อชัชวาลย์ ศุภลักษณ์ เป็นเลขาธิการสภาเยาวชนฯ การได้มาทำงานที่นี่นั้นถือว่าพระทรงนำทางอย่างแท้จริง จำได้ว่าวันพฤหัสบดีที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2539 เจ้แจ๋วเพื่อนรุ่นพี่ที่วัดนักบุญยอแซฟ ตรอกจันทน์ ชวนมาซื้อรูปพระ เขาบอกว่าสื่อมวลชนฯ ย้ายจากอัสสัมชัญ บางรัก มาที่สาธุประดิษฐ์แล้ว เมื่อมาถึงเราทั้งสองเห็นชื่อตึกสภาพระสังฆราชฯ ก็เดินขึ้นมาเรื่อย ๆ จนถึงชั้น 5 เห็นห้องเยาวชนมีคนอยู่ จึงเข้าไปสอบถาม และเจอพี่พีรนันท์ วันชา รุ่นพี่ที่พระหฤทัยฯ จึงถามสารทุกข์สุขดิบเพราะไม่เจอกันนาน เขาจึงชวนมาทำงานที่นี่ จากนั้นเขาก็โทรหาคุณพ่อชัชวาลย์ ซึ่งเป็นเลขาธิการฯ พ่อบอกว่าพรุ่งนี้ให้เข้ามาพบ หลังจากนั้นท่านก็รับนุ้ยเข้าทำงานและย้ำว่า “ให้อดทนและตั้งใจทำงานให้ดี” และพี่ ๆ ทุกคนก็ยิ้มต้อนรับเราอย่างอบอุ่น ยอมรับว่าตื่นเต้นมาก ๆ ค่ะ
คุณพ่อมีพระคุณต่อนุ้ยเป็นอย่างมาก ท่านสอนงานเราด้วยตัวของท่านเอง ตั้งแต่การใช้งานคอมพิวเตอร์ excel – word งานด้านเอกสารและความรู้อีกมากมาย ปัจจุบันจึงทำให้นุ้ยมีความชำนาญงานด้านเอกสารเป็นพิเศษค่ะ และในช่วงนั้นเป็นช่วงการเตรียมงาน 10 ปีปีเยาวชนสากล คุณพ่อต้องเดินทางไปอบรมให้ความรู้ตามสังฆมณฑล-องค์กรต่าง ๆ ท่านให้นุ้ยไปพร้อมกับพี่ ๆ เจ้าหน้าที่สภาเยาวชนฯ ด้วย ระหว่างการเดินทางคุณพ่อก็จะสอน ให้คำแนะนำ และเห็นแบบอย่างที่ทุกคนทำงาน ทำให้เราได้เรียนรู้งานค่อนข้างมากค่ะ
วาระต่อมา : – ในสมัยคุณพ่อเลโอ โอโชวา เป็นเลขาธิการสภาเยาวชนฯ ท่านปลูกฝังจิตตารมณ์ความเป็นผู้ร่วมงานของพระ การทำงานแบบจิตอาสา พ่อมักพูดเสมอว่า “ทำงานของพระไม่ต้องกังวลสิ่งใด ไม่ต้องคิดถึงเรื่องเงิน พระจะทรงดูแลเราอย่างดี ขอให้เราทำงานให้พระองค์อย่างเต็มที่”
ในสมัยที่ทำงานกับคุณพ่อเลโอ โอโชวา ท่านชอบงานอภิบาลเชิงรุก ด้วยการออกไปให้ความรู้และประสานความร่วมมือกับสังฆมณฑล-องค์กรที่ทำงานเพื่อเด็กและเยาวชน จึงทำให้นุ้ยมีโอกาสได้ออกไปพบกับโลกที่กว้างมากยิ่งขึ้นตั้งแต่เหนือจรดใต้ และได้เสริมสร้างมิตรภาพกับผู้คนมากมาย
โครงการสัมมนาผู้ประสานงานเยาวชน เป็นอีกหนึ่งกิจกรรมที่สำคัญมาก และเป็นจุดเริ่มต้นแห่งมิตรภาพที่ดีกับพี่น้องเพื่อน ๆ ผู้ประสานงานเยาวชนจากทั่วประเทศ จำได้ว่าเมื่อก่อนสังฆมณฑล-องค์กรไหนจัดกิจกรรมเยาวชน เขาจะขอให้บรรดาผู้ประสานงานจากสังฆมณฑลอื่น ๆ ไปช่วยงาน มิตรภาพที่เรามีให้กันนี้ ส่งเสริมเราให้สนิทกับบรรดาผู้นำเยาวชนของสังฆมณฑลนั้น ๆ ด้วย น้อง ๆ เห็นรุ่นพี่สนิทกัน ช่วยเหลือกัน ทำงานร่วมกันอย่างมีความสุข ทุกคนในค่ายก็พลอยมีความสุขไปด้วย และมิตรภาพที่ดีระหว่างผู้ประสานงานและผู้นำเยาวชนในยุคนั้น ก็ยังคงดำรงอยู่จนถึงปัจจุบัน เพื่อนพี่น้องทั้งหลายเหล่านั้นต่างออกไปใช้ชีวิตตามหนทางของตน บางคนก็แต่งงานมีครอบครัว หรือแม้แต่ “พี่ตี๋ใหญ่” อดีตผู้ประสานงานเยาวชนสังฆมณฑลอุบลราชธานี ได้จากพวกเราไปแล้ว แต่คำว่า “มิตรภาพ” ไม่เคยจางหาย เรายังคงคิดถึงกันเสมอค่ะ
ในช่วงปลายสมัยของคุณพ่อเลโอ ปี ค.ศ.1999 ประเทศไทยรับเป็นเจ้าภาพงานวันเยาวชนเอเซีย ครั้งที่ 1 (Asian Youth Day) จัดที่หัวหิน นุ้ยและเจ้าหน้าที่สภาเยาวชนฯ บางส่วน ต้องไปทำงานอยู่ที่หัวหินเกือบปี และนุ้ยเองได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ประสานงานสำหรับเยาวชนไทยที่จะเข้าร่วมงานนี้ คุณพ่อเลโอได้สอนวิธีการประสานงานและคอยให้คำปรึกษาอย่างดี นับเป็นบทเรียนที่ดีมากสำหรับนุ้ยในการทำงานเยาวชนค่ะ
วาระต่อมา : – ในสมัยที่ร่วมงานกับคุณพ่อสมชาย อัญชลีพรสันต์ (พ่อโก๋) ในสมัยนี้นุ้ยได้เรียนรู้ทักษะการขับรถเป็นพิเศษค่ะ คุณพ่อมักจะให้โอกาสเป็นพลขับรถพาท่านและเพื่อนร่วมงานไปร่วมกิจกรรมเยาวชนอยู่เสมอ… ในการขับรถเรายังได้เรียนรู้ทักษะต่าง ๆ มากมาย ทั้งการตัดสินใจที่ฉับไว ระบบการทำงานของร่างกายตั้งแต่ สติ สมอง สายตา มือ เท้า หู และปากที่ต้องพูดคุยกับผู้ร่วมทางด้วย เรียกได้ว่าเป็นการพัฒนาทั้งครบอย่างแท้จริง รวมถึงความปลอดภัยและความรับผิดชอบต่อชีวิตของเพื่อนร่วมทางอีกด้วย และอีกหนึ่งงานที่ได้รับมอบหมายคือ การทำงานด้านบัญชี ดูแลการเงินของสำนักงาน นุ้ยจึงได้เสริมทักษะด้านนี้เพิ่มเติมขึ้นค่ะ
วาระต่อมา : – ในสมัยที่ร่วมงานกับคุณพ่อโกวิทย์ เจริญพงศ์ ท่านมอบหมายงานใหม่ให้คือ… งานด้านสาระสนเทศ ทำ Website และจุลสารเยาวชน นี่เป็นการเรียนรู้ที่น่าตื่นเต้นของชีวิตมากค่ะ เราต้องปรับเปลี่ยนทัศนะคติกับโลกดิจิทัลเทคโนโลยีที่ทันสมัย โชคดีที่มีพี่นริศ มณีขาว และอาจารย์เขียด คอยสอนและช่วยเหลือเสมอ ในปลายสมัยของคุณพ่อโกวิทย์ สภาพระสังฆราชฯ ย้ายสถานที่ทำงานจากตึกที่ 4 มาอยู่ตึกที่ 1 ทำให้พวกเราต้องเก็บเอกสาร เก็บของทั้งหมด นอกจากเก็บแล้วก็จำเป็นต้องทิ้งเอกสารบางส่วนด้วย และสิ่งที่ส่งผลดีกับนุ้ยคือ นุ้ยได้อ่านเอกสารเก่า ๆ เก็บข้อมูลเก่า ๆ รวบรวมไว้เป็นปีต่อปี และรู้สึกภาคภูมิใจมาก ที่ได้มีส่วนเก็บรักษาประวัติศาสตร์ของสภาเยาวชนฯ ค่ะ
วาระต่อมา : – ในสมัยที่ร่วมงานกับคุณพ่อสุขสันต์ ชาวปากน้ำ ท่านให้ความสำคัญกับการอบรมฝ่ายจิตใจ ท่านจะจัดอบรมเพื่อพัฒนาชีวิตจิตให้กับบุคลากรของสภาพระสังฆราชฯทุกวันศุกร์ต้นเดือน การทำงานร่วมกับคุณพ่อถือเป็นพัฒนาการเรียนรู้ไปด้วยค่ะ นอกจากนั้นแล้วคุณพ่อยังให้ความสำคัญกับชีวิตความเป็นอยู่ของบุคลากรในสภาพระสังฆราชฯ ท่านจัดให้มีคณะกรรมการชุดพิเศษ เพื่อขอให้จัดสวัสดิการที่ดี ส่งเสริมด้านการศึกษาให้กับบุตรของบุคลากร ส่งเสริมให้มีกิจกรรมที่เสริมสร้างความสัมพันธ์ที่ดีภายในสภาพระสังฆราชฯ และคุณพ่อได้ส่งเสริมนุ้ยให้เรียนรู้วิธีการทำ Website ด้วยโปรแกรมที่ทันสมัยเพิ่มมากขึ้นอีกด้วย ช่วงนั้นนุ้ยมีความสุขและสนุกมากกับการออกแบบ การพัฒนาความคิดของตนเอง และสิ่งที่ท้าทายเป็นอย่างมากคือ ทำอย่างไรให้บรรดาเยาวชนสนใจและติดตามงานอภิบาลเยาวชนผ่านทาง Website และจุลสารค่ะ
วาระต่อมา : – ในสมัยที่ร่วมงานกับคุณพ่อสราวุธ อมรดิษฐ์ (พ่อน้า) สิ่งที่ได้เรียนรู้จากคุณพ่อคือ ความมีน้ำใจดี ทุกครั้งที่พวกเราออกไปร่วมกิจกรรมนอกสถานที่ ไม่ว่าจะไปจัดค่ายเยาวชน หรือจัดสัมมนาต่าง ๆ คุณพ่อจะแวะซื้อของฝากให้กับบุคคลที่จะพบเจอ และใจดีซื้อให้กับพวกเราด้วยค่ะ อีกหนึ่งแบบอย่างที่เรียนรู้จากพ่อน้าคือ ความสุภาพ ท่านมักจะพูดว่า “ครับ…ได้ครับ” เสมอค่ะ
ในการทำงาน ท่านส่งเสริมให้นุ้ยทำงานด้านการบริหารโครงการและการประสานงาน เรื่องการประสานงานไม่ยากมากนักเพราะเราทำงานมาพอสมควรแล้ว แต่งานบริหารโครงการนั้น นุ้ยต้องศึกษาเพิ่มเติมและอ่านเอกสารโครงการเก่า ๆ สิ่งที่ทำให้มีความสุขคือ การได้อ่านงานอภิบาลเด็กและเยาวชนของแต่ละสังฆมณฑล ทำให้ได้เรียนรู้ประวัติศาสตร์มากยิ่งขึ้นค่ะ
ช่วงปลายสมัยของคุณพ่อน้า ท่านและพระสังฆราชสิริพงษ์ จรัสศรี ส่งเสริมให้นุ้ยได้รับการศึกษาต่อด้านงานอภิบาล ที่สถาบัน Fondacio Asia @ Philippines ณ เวลานั้นเราคิดเยอะมากค่ะ ทั้งเรื่องภาษาอังกฤษ รวมถึงการเรียนและการใช้ชีวิต เราปรึกษาเพื่อน ๆ หลายคน มีเพื่อนคนหนึ่งบอกว่า “เมื่อตัดสินใจแล้วก็ต้องรับผิดชอบในการตัดสินใจของตนเอง” ที่สุดเราก็ตัดสินใจไปค่ะ และไปเรียนภาษาอังกฤษกับซิสเตอร์กาเบรียล คณะพระกุมารเยซู ท่านสอนและแนะนำมากมาย นุ้ยขอยกให้ท่านเป็นอีกหนึ่งผู้พระคุณในชีวิตค่ะ
นุ้ยเดินทางไปฟิลิปปินส์ปลายเดือนเมษายน ค.ศ.2011 ต้นสมัยการเข้ามาบริหารงานของคุณพ่ออายุวัฒน์ โสนน้อย (พ่อโน้) จึงทำให้ไม่มีโอกาสร่วมงานกับคุณพ่อค่ะ… การเรียนที่ฟิลิปปินส์นั้นนุ้ยได้รับความรู้มากมายเกี่ยวกับงานอภิบาลและคำสอนของพระศาสนจักร ได้รับประสบการณ์ที่ดี ได้รับมิตรภาพอันดีจากเพื่อนพี่น้องในหมู่คณะ และเป็นพิเศษกับน้องเยาวชนลาว 3 คน มิตรภาพจากบรรดาพระสงฆ์ นักบวช และบราเดอร์ชาวไทยที่ไปศึกษาต่อที่นั่น และนุ้ยยังได้รับการส่งเสริมให้ไปเรียนที่ Saint Vincent School of Theology สาขาวิชา The Introductory Theological Formation (ITF) – Tandang Sora Avenue ทุกเช้านุ้ยมีโอกาสได้ร่วมมิสซาภาษาตากาล๊อก (ภาษาประจำชาติ) เห็นถึงการนำวัฒนธรรมมาใช้ในศาสนพิธี ทำให้รู้สึกรักในพิธีกรรม ในบทเพลงและภาษามากค่ะ ด้วยความรักนี้ทำให้เมื่อถึงวันที่ต้องเดินทางกลับไทยนั้น ไม่อยากกลับมาเลยค่ะ 555
เมื่อกลับมาแล้ว… นุ้ยได้ร่วมงานกับคุณพ่อปราโมทย์ นิลเพ็ชร ผู้อำนวยการแผนกเยาวชนฯ คุณพ่อมีความสามารถมาก จึงได้ดำรงตำแหน่งนานถึง 2 สมัย การทำงานร่วมกับพ่อโมทย์เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขและสนุกกับการทำงานมากค่ะ พ่อเปิดโอกาสให้เราสร้างสรรค์งานอย่างเต็มที่ พร้อมรับฟังข้อเสนอและความความคิดเห็น พร้อมให้คำปรึกษา ให้มุมมองที่แตกต่าง สอนให้เราฝึกคิดหลาย ๆ ด้าน คิดอย่างรอบคอบก่อนลงมือทำ พ่อจะจำเรื่องงานต่าง ๆ ได้เสมอ และคอยติดตามงานอย่างใกล้ชิด นอกจากพ่อจะเป็นเจ้านายแล้ว นุ้ยยังยกให้เป็นพ่อวิญญาณอีกด้วยนะคะ เพื่อขอคำแนะนำในเรื่องส่วนตัวค่ะ
วาระต่อมา : – ในสมัยที่ร่วมงานกับสานิตย์ พลมาก (พ่อไก่) แม้นคุณพ่อจะเป็นพระสงฆ์สังฆมณฑลอุบลราชธานี แต่ระยะทางไกลก็ไม่ได้ทำให้ท่านทิ้งระยะห่างจากพวกเราเลย ท่านมาทำงานทุกเดือนอย่างสม่ำเสมอ และถ้ามีกิจกรรมพิเศษท่านก็จะเข้าร่วมเสมอค่ะ การทำงานร่วมกับพ่อไก่เป็นช่วงเวลาแห่งความอบอุ่น ท่านมักจะทานอาหารเที่ยงร่วมกับพวกเราเสมอ นี่เป็นอีกหนึ่งบรรยากาศแห่งความทรงจำที่ดีค่ะ
ตั้งแต่ต้นปี ค.ศ.2019 มีการเตรียมงานรับเสด็จสมเด็จพระสันตะปาปาฟรังซิสเสด็จเยือนประเทศไทยและพระองค์ทรงปรารถนาที่จะพบปะและถวายมิสซาเพื่อบรรดาเยาวชน ณ อาสนวิหารอัสสัมชัญ แผนกเยาวชนฯ จึงแต่งตั้งให้คุณพ่อสุรศักดิ์ อัมพาภรณ์ (พ่อต้อม) เป็นประธานจัดงานฯ ท่านจึงเข้ามาช่วยงานควบคู่ไปพร้อมกับคุณพ่อไก่ จากงานนี้นุ้ยได้เรียนรู้การทำงานและการประสานงานที่ยิ่งใหญ่มาก ทั้งภาครัฐบาล เจ้าหน้าที่ตำรวจ และการประสานความร่วมมือภายในพระศาสนจักร เพื่อเปิดโอกาสให้เยาวชนคาทอลิกและเยาวชนที่ด้อยโอกาส ได้มีโอกาสร่วมมิสซาพร้อมกับสมเด็จพระสันตะปาปาฟรังซิส ในวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ.2019
ปัจจุบัน : – นุ้ยกำลังร่วมงานกับคุณพ่อสุรศักดิ์ อัมพาภรณ์ (พ่อต้อม) ด้วยความที่ท่านมีความสามารถค่อนข้างสูง พระศาสนจักรจึงมอบงานเยาวชนใหญ่ ๆ ให้กับท่าน ตั้งแต่การจัดเตรียมงานรับเสด็จสมเด็จพระสันตะปาปาฟรังซิส และในปีนี้ “ค.ศ.2021 ปีเยาวชนของพระศาสนจักรคาทอลิกในประเทศไทย” ซึ่งมีกิจกรรมการจาริกกางเขน “เพื่อนคู่คริสต์” ไปทั่วประเทศไทย – การสัมมนาเยาวชน และสื่อสร้างสรรค์สำหรับเยาวชนผ่านทาง Website : thaicatlholicyouth.com และคอลัมภ์ Is Am Are ก็เป็นหนึ่งใน Website นี้ด้วยค่ะ
ท้ายสุด… นุ้ยขอขอบพระคุณพระเจ้าที่ทรงเลือกและเรียกให้ลูกมาทำงานรับใช้พระองค์ ขอขอบพระคุณพระเจ้าที่ทรงดูแลลูกและครอบครัวเป็นอย่างดีเสมอมาค่ะ
ขอขอบพระคุณพระคุณเจ้าเทียนชัย สมานจิต ผู้ก่อตั้งสภาเยาวชนฯ ท่านให้ความรักเมตตากับนุ้ยเป็นพิเศษ ท่านจะชอบเล่าเรื่องราวประวัติศาสตร์ของสภาเยาวชนฯ ให้ฟังเสมอ ทำให้เราแอบรักและผูกพันกับงานเยาวชนโดยไม่รู้ตัว ขอขอบพระคุณพระคุณเจ้าสังวาลย์ ศุระศรางค์ ประธานสภาเยาวชนฯ ท่านที่ 2 ท่านได้ให้สมญานามนุ้ยว่า “เยาวชน…ตลอดกาล” และท่านก็เป็นอีกหนึ่งกำลังใจในการทำงานเยาวชนค่ะ ขอขอบพระคุณพระคุณเจ้าสิริพงษ์ จรัสศรี ประธานคณะกรรมการคาทอลิกเพื่อคริสตชนฆราวาส ท่านเป็นคนใจดีและเป็นผู้มีพระคุณต่อนุ้ยตั้งแต่เรียนมัธยมแล้วค่ะ เมื่อท่านมาดูแลงานอภิบาลเยาวชน ท่านจึงให้การสนับสนุนอย่างเต็มที่ค่ะ ขอขอบคุณคุณพ่อผู้อำนวยการทุกท่าน และเพื่อนร่วมงานทุกคน ที่ช่วยส่งเสริมและพัฒนานุ้ยในการทำงานเยาวชนค่ะ ขอขอบคุณพระสหาย และมิตรสหายรักทุกท่าน ที่มอบมิตรภาพที่ดีให้กันเสมอมา ทุกคนพร้อมให้ความช่วยเหลือเกื้อกูล และให้คำปรึกษาที่ดีค่ะ สุดท้าย 3 แนวความคิด… ที่ทำให้นุ้ยทำงานมาได้ถึง 25 ปีคือ…
คิดว่าตนเป็นคนงานของพระเจ้า นุ้ยจึงตั้งใจเข้าวัดทุกวันหลังเลิกงาน สวดสายประคำและร่วมมิสซา เพื่อมอบถวายและขอบพระคุณพระองค์สำหรับทุกสิ่งในวันนี้ค่ะคิดถึงคุณค่าชีวิต นุ้ยจึงทุ่มเทและใช้พระพรที่พระมอบให้ในการทำงานอย่างเต็มที่ “ทำสิ่งเล็ก ๆ ด้วยหัวใจที่ยิ่งใหญ่ : สิ่งเล็ก ๆ ที่เรียกว่า – รัก”และสุดท้ายคือ ชีวิตเราเริ่มต้นใหม่ได้เสมอ… ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ เข้าใจหรือสงสัย ชื่นชมยินดีหรือขัดแย้ง ก่อนนอนนุ้ยจะพยายามให้เวลากับตนเองทบทวนสิ่งที่ผ่านมาในวันนี้ ขอโทษและให้อภัยตนเอง แอบขอโทษคนที่เราทำผิดต่อเขาผ่านทางพระเจ้า และพยายามปรับใจตนเอง–ปล่อยวาง ตั้งใจใหม่ และนอนค่ะ รักเธอเสมอ…
