เรื่องเล่าของนักเดินทาง EP.2
สายประคำเส้นโปรดของนักบุญเทเรซาแห่งกัลกัตตา
( แม่ชีเทเรซา)
เราคงจะพอทราบกันดีอยู่แล้วว่า ในสมัยที่แม่ชีเทเรซายังมีชีวิตอยู่นั้น ท่านเป็นคนที่ใจดี และมีเมตตา จะช่วยเหลือคนทุกข์ยากเสมอ ท่านเคยได้รางวัลโนเบลในปี 1979 ซึ่งเงินรางวัลทุกบาททุกสตางค์ (หรือจะเรียกว่าทุกดอลล่าร์ ทุกเซนต์) จากทุกรางวัล จากทุกแหล่งเงินที่ท่านได้รับ ก็ล้วนเอาไปช่วยเหลือคนยากคนจนทั้งสิ้น
นอกจากนี้ท่านยังใช้ชีวิต เรียบง่าย สมถะ ทีแรกตอนที่ยังไม่ได้ศึกษาประวัติอะไรของแม่ชีเทเรซามากมาย เห็นคนเรียกกันว่า “แม่ชีเทเรซาแห่งกัลกัตตา” ก็นึกว่าท่านคงเป็นชาวอินเดียมั้ง แต่พอมาดูประวัติจริง ๆ ถึงได้ทราบว่า ท่านเกิดที่เมืองสโกเปีย จักรวรรดิออตโตมัน วันที่ 26 สิงหาคม 1910 จากครอบครัวที่สืบเชื้อสายมาจากครอบครัวชาวแอลบาเนีย ซึ่งเมืองสโกเปียในสมัยนี้ ก็คือเมืองหลวงของประเทศนอร์ทมาซิโดเนียนั่นเอง แม้จะเกิดวันที่ 26 สิงหาคม แต่รับศีลล้างบาปวันที่ 27 สิงหาคม และท่านก็จะถือว่าวันเกิดของท่านคือวันที่ 27 สิงหาคมเสมอ เพราะถือว่าเป็นวันที่ได้เกิดใหม่ในพระคริสต์
อุตส่าห์เกริ่นมายาวขนาดนี้ ก็เพียงเพื่อจะบอกว่า แม้ท่านจะโด่งดังและมีชื่อเสียงมาก แต่สายประคำที่ท่านใช้ประจำและชื่นชอบมากไม่เคยเปลี่ยนสไตล์เลย ก็คือสายประคำที่ทำจากเม็ดลูกเดือย !!! เม็ดลูกเดือยในภาษาอังกฤษนั้นเราเรียกกันว่า Job’s Tear หรือถ้าแปลก็จะได้ความประมาณว่า “น้ำตาโยบ” ก็เพราะว่า รูปร่างหน้าตาของผลลูกเดือยตอนดิบ ๆ นั้นจะมีวงรี ๆ เหมือนหยดน้ำตา ไม่มีผิด พอมาทำเป็นสายประคำและเคลือบเงา จะได้เป็นสายประคำหยดน้ำตาของโยบที่ดูเศร้าแต่สวยงามและมีเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูก
ย้อนไปดูพระคัมภีร์ เราจะเห็นว่า โยบนั้นเป็นคนที่รัก เชื่อและไว้ใจพระเจ้ามาก และเป็นคนที่มีน้ำตามากที่สุด รวยที่สุดแต่วันหนึ่งก็ถูกทดลองใจจากพระเจ้า ถ้าอ่านดี ๆ เราจะพบว่าโยบนี่ เคราะห์ซ้ำกรรมซ้อนมากที่สุด รวยอยู่ดี ๆ ก็ถูกโจรปล้น ยัง..ยังไม่สุด มีพายุอีกทำลายบ้านช่องไปหมด ยัง…ยังไม่พอ ลูกสาว ลูกชายตายไปอีก ยัง…ยังไม่พอ พระเจ้ายังให้โยบเป็นฝี อักเสบไปหมดทั้งตัวหัวจรดเท้า ต้องใช้ดินเผามาขูดตัวและนั่งบนกองขี้เถ้า โยบร้องไห้หนักมากขนาดไหนคงไม่ต้องบรรยาย แต่โยบไม่เคยหมดศรัทธา จนวันหนึ่งพระเจ้าก็คืนทุกสิ่งทุกอย่างให้กับโยบเป็นหลายพันเท่า
ว่ากันว่า แม่ชีเทเรซานั้นไม่เคยใช้สายประคำแบบอื่นในการสวดภาวนาเลย ท่านใช้แต่สายประคำน้ำตาโยบ Job’s tear หรือลูกเดือยนี้เท่านั้น จนวันสุดท้ายของชีวิต ก็ยังเป็นสายประคำที่พันมือของท่านในโลงศพอีกด้วย เพื่อยืนยันถึงความเชื่อ ความรักและไว้ใจ เหมือนกับโยบที่ไว้ใจในพระเจ้าเสมอ
………………………………………………………………………
เรื่องโดย…เกศณี ไทยสนธิ
